Κόσμος
- Συνδεθείτε ή εγγραφείτε για να δημοσιεύσετε τα άρθρα ή τις καταγγελίες σας.
- Εναλλακτικά, μπορείτε να μας τα στέλνετε και μέσω της φόρμας επικοινωνίας
Γερμανία: Μεταξύ Αποδοχής και Μίσους
Θυμάμαι Γ. Ξανθούλης σε ένα άρθρο του στην Ελευθεροτυπία είχε γράψει κάπου στο ’90 ότι δεν έχει πρόβλημα με τους Γερμανούς, αλλά αν κάποιος Γερμανός τουρίστας τον ρωτούσε πώς να πάει στην Ακρόπολη, εκείνος θα τον έστελνε στον Λυκαβηττό.
Γεννημένος το 1947 ο Ξανθούλης ανήκει στη γενιά των πατεράδων μας, που δεν έζησαν την Κατοχή, αλλά τον απόηχό της. Και ήταν τόσο εκκωφαντικός –ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα επλήγη όσο καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα– ώστε ακόμα και τη δεκαετία της ευημερίας και της ελαφρότητας, οι μνήμες επιβίωναν κι έβρισκαν τρόπο έκφρασης, έστω ως πικρό χιούμορ.
Η ιστορία της Ευρώπης, ο πολιτισμός της, που στο μεγάλο του μέρος είναι ιστορία και πολιτισμός του Δυτικού κόσμου, είναι γραμμένη με αίμα, λάσπη και φρίκη. Η βία και ο παραλογισμός δεν εφευρέθηκε από τον Χίτλερ και τους Ναζίδες του. Κορυφώθηκε όμως. Και μάλιστα μέσα στην Ευρώπη, στο κέντρο της, και εναντίον των λαών της. Ήταν τέτοιο το σοκ που προκάλεσε η ναζιστική Γερμανία, ώστε μετά την κατάρρευσή της υπήρξε η ανάγκη αναθεώρησης του παγκόσμιου βηματισμού –ακόμα και της ίδιας της έννοιας του Θεού. Κάπως έτσι δημιουργήθηκε ο ΟΗΕ και το όραμα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Βασιλιάς και πάλι γυμνός....
Ένας ολόκληρος πλανήτης πανηγυρίζει για την υποτιθέμενη δολοφονία του "μεγαλύτερου" τρομοκράτη... κι όλη μέρα τα ΜΜΕ μας βομβαρδίζουν με μια ανατριχιαστική φωτογραφία του πτώματος του. Κι ω τι έκπληξη! για ακόμη μια φορά η φωτογραφία είναι πλαστή.
Τελικά οι δίποδοι κάτοικοι της Γης αρέσκονται στο να συμπεριφέρονται σαν πρόβατα. Μισούν, φοβούνται, φωνάζουν, πανηγυρίζουν, όποτε τους πουν τα ΜΜΕ και με τον τρόπο που θα τους υποδείξουν.
